Hiçbir Harfi Sensiz Bir Cümleye Kurban Etmedim !

Kara çalınmış günlerin ertesinde, ellerinde güneşlerle gelen yar!
Huzuru içirdiğin yüreğim şimdi hüznü içiyor ellerinden, bilesin!

Yüreğine kanatlanan yüreğin kanadı kırıldı, kanıyor

Bir erkeğin hayatına kim bilir kaç kadın girer ve çıkar? Hangisine sevgilim, hangisine kadınım diye hitap eder acaba? İkisinin arasında ne fark var diyeceksiniz. Çok fark var. Şimdi ben kadın gözüyle erkekleri yazmak istiyorum. Ya da olmasını istediğim gibi yazıyorum. Yanlış isem lütfen beni mailleriniz ve yorumlarınız ile uyarınız. 
Bir erkeğin hayatına giren kadınların hepsi sevgilidir. Ama bir tanesi vardır ki ona sadece “KADINIM” diye hitap eder. Sevgilim dediği, günlerini gün ettiği, hoş vakit geçirdiği, bazen boşluğunu dolduran, bazen hüzününü dağıtan, bazen onu eğlendiren, bazen onu dertlerinden uzaklaştıran ya da boş zamanlarını doldurandır. Hatta onunla evlenebilir bile. Çocukları bile olur. O artık çocuklarının annesidir. Bir insan olarak onu sever. Ona zarar gelmesini istemez. Bir zaman sevgilim dediği şimdi resmi olarak karısıdır.
Bir erkek “kadınım” diye hitap ettiği zaman ona yüklediği anlam bambaşkadır. Onun içinde şevkat, sevgi, aşk, sahiplenme, kıskançlık, onunla gurur duyma, koruma hissi ve kimseyle paylaşamama vardır. Artık dünyaya neden geldiğini biliyordur. Hayatının anlamı vardır artık. Aradığı sadece o’dur. Onu bulmak ve onunla yaşamak için doğmuştur. Onun olmadığı bir yaşam düşünemez. Çok emindir, tanrı onu sadece kendi için yaratmıştır. Dünyada bir tek o ve kendisi vardır. Onun için canını verebilir. Bu aşktan da öte bir şeydir. Bu bir tutkudur. Bu mantığın bittiği yerde başlayan bir duygudur. Bu kadınım dediği kişinin resmi nikahlı karısı olması şart değildir. Ama zaman zaman karım diye bile hitap eder.
Bu duyguların en güzel örneğini ünlü şair Bedri Rahmi Eyüboğlu yaşamıştır. Bedri Rahmi Eyüboğlu, Eren Hanım’la evlidir. Ancak Mari Gerekmezyan’a aşık olmuştur. Mari, Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun asistanlik yaptığı Güzel
Sanatlar Akademisi’nin heykel bölümüne misafir ögrenci olarak gelmistir.
1949′da bir gün İstanbul Büyük Kulüp’teki bir toplantıda davetliler, Bedri Rahmi Eyüboğlu’ndan bir şiir okumasını isterler. Eyüboğlu ayağa kalkar ve Karadut’u okumaya baslar:
Bedri Rahmi, şiiri okurken aniden gözlerinden yaşlar süzülür. Salondaki herkes niye ağladığını anlamıştır. Çünkü aşklarını bütün İstanbul bilmektedir. O anda yanında oturan Eren Eyüboğlu da anlamıştır. Çünkü şiirde “kadınım, kısrağım, karımsın” dediği kadın kendisi değildir.
Görüldüğü gibi erkekler sadece nikahlı karılarına kadınım ve karım kelimelerini kullanmıyorlar. Bu bambaşka bir duygu. Bunun adı aşk. Doğa üstü bir duygu. İnsanın vücut kimyasını değiştiren, ruhunda volkanların patlamasına neden olan bir duygu. Onu bulduktan sonra kaybetmek ise çok acı verir. Bunu en iyi Ercan Saatçi’nin yazdığı ‘Yastayım’ adlı şarkı sözü anlatıyor:
Ne mutlu bütün bu güzel duyguları gerçekten bir ömür boyu bir yastığa baş koyduğu, hayatı birlikte yaşadığı ve çocuklarının annesine duyabilen erkeklere.
Bu yazıyı yazdıktan sonra fikirlerine güvendiğim erkek arkadaşlarıma sordum. “Hangi kadına kadınım diye hitap edersin?” diye; “Kadınım kelimesinin içinde cinsellik vardır. Çok özel biri olması gerekmez” dediler. Çok hayret ettim. Oysaki kadın gözüyle kadınım kelimesi çok özeldir ve her kadına söylenince anlamı kalmaz. Neyse ben bu yazımı değiştirmedim. Aynen yayına girmesini istedim. Sizlerden gelecek mailleri merakla bekliyorum.
Şimdi diyeceksiniz ki, sen bir kadın olarak erkeklerin duygularını bu kadar iyi nereden biliyorsun. Çok haklısınız.
Peki bana “KADINIM” diye hitap edilmiş olamaz mı :)
Sevgiler
Tülay Bilin

Ben Solarken Sen Nerelerdeydin

Bircan M.

Birgün daha beni bıraktığın yerde, hayâlinleyim
En sonunda son parçamı da aldın benden
Neden diyemem, sana bir neden aramaya hakkım yoktu ardından

Soğudu içimde özlemlerinden kor gibi düşen ateş
Oralarda mutlu isen, bil ki ben de buralarda mutluyum
Leylak rengi ufuklar çiziyorum düşündükçe seni
Artık bana verdiğin çiçeklere tek damla su dökmüyorum
Rüyalarımda görüyorum bana uzanan ellerini
Koşmaya çalışsam yine, sen durduruyorsun beni
En sonunda sen kazandın, canın sağ olsun
Ne gülüşün artık beni oyalar, ne de yokluğun yaralar

Sen bana beni emanet bıraktın giderken
Ecelimi bekler gibi bekliyorum sana ait ne varsa
Nedense içim acımıyor hiç ya da ben hissetmiyorum

Neredeysen bil emanetin hançerli yüreğime
En yüksek taşlardan ördü senden başka gözlere duvarlarını
Rüyâ da görmüyorum artık; çünkü uyuyamıyorum
Ellerimde kilitli uykularım gittiğinden bu yana
Limon rengi odamın loş ışığı
Eski şarkılardan bir demet sunuyor duygularım
Raks ediyor umut kırıntıları karanlığa inat
Dünya değil de sanki tüm kâinât, dönmeyi bırakmış
Etrafımda ne varsa boş eski heyecanını yitirmiş
Yeşeren ne varsa bahçelerimde solmuş boynu bükük
Dağlara pusu kurmuş zaman tetikte beklemekte
İnadına sarılıyorum yokluğunun kayalıklarına
Neredeydin ben solarken sen, nerelerdeydin???

Bircan .M (Kayıpgül)
11 Haziran 2010 Cuma, 20:17 .

Aşk dediğin elif gibi olmalı, dümdüz, dosdoğru…

Aşk dediğin şın gibi olmalı, şeksiz şüphesiz ve üç noktası özü, sözü, gözü anlatmalı…

Aşk dediğin kaf gibi olmalı, kaf dağı gibi ulaşılmaz erişilmez olmalı, iki zirvesi iki nokta gibi göğe uzanmalı, biri can biri canan olmalı…

Hem kaf aşkın kalbidir onu çıkarınca geriye aş kalır, mide kalır… Aşk gönül işidir; gıdası cananın tebessümü, bir tatlı sözüdür…

Alemin var olma sebebi aşktır, dünya Aşk ile döner, güneş her sabah Aşka gülümser, yıldızlar kara gecede Aşkı aydınlatır, yağmur bile Aşkı yeşertmek için yağar aleme…

Aşk dediğin Hz. Hifa hatun ile Hz. Suheyb’in sevdası gibi olmalı…

Gülün Nazı, Bülbülün niyazı hep Aşk içindir… Şairlerin yazdığı, ressamların çizdiği hep Aşk değil midir?

Hz. İbrahim’in gönüllü girdiği ateşi gülistana çeviren Aşk, Hz. Yusuf’u Mısır’a sultan eden Aşk, Hz. Muhammed (s.a.v) ’i sidret’ül müntehadan ötelere götüren Aşk…

"...AŞK sözcüğü zaten sözlükte sarmaşık demekmiş. Bir sarmaşık çınarları. Servileri nasıl sarmalarsa AŞK’ta öyle sarıp sarmalarmış çınar gibi yiğitleri, servi boylu dilberleri ve her sarmaşık sardığı ağacı kuruturmuş sonunda dıştan yemyeşil ve güzel gösterirmiş ama içten içe kurutur, çürütür, çökertirmiş..."

"...sevmenin tabakaları muhabbet, AŞK ve dert olmak üzere üç derecedir;
-muhabbet odur ki; mahbubunu görürse memnundur, görmezse kaydında değildir.
-AŞK odur ki; mahbubunu görürse memnundur, görmezse mahzundur.
-dert odur ki; mahbubunu görürse de mahzundur, görmezse de mahzundur..."

Aşk hüznün dostudur, hasretin yoldaşı… Gurbettir hep Aşkın mekânı… Hep biri ister, biri gözler, birden başkası düşmanıdır Aşkın…

Aşkın tek gıdası, ekmeği, aşı, aşığın gözyaşıdır. Aşkın bayramı maşuğun bir tek tebessümüdür…

Aşk; görebilmektir, binlerce kişi içinde bile onu görebilmek, ama bazen de görmezden gelebilmektir.

Aşk ta karşılık beklemek yoktur. Aşığın duası her an “Yarabbi onun hakkında hep en hayırlısını nasip et, ona gelecek dertler, üzüntüler bana gelsin” diyebilmektir. Ya da “ Ben öleyim o kalsın, ben ağlayayım o gülsün… ” Ama en önemlisi Hz. Ebubekir’in duası gibi dua etmektir. Hani diyor ya “Yarabbi benim vücudumu o kadar büyüt o kadar büyüt ki cehennemde benden başka kimseye yer kalmasın.” İşte Aşık en azından diyebilmeli ki “Yarabbi benim vücudumu iki kişilik yap eğer onun cezası varsa onun yerine de ben yanayım, yer kalmasın cehennemde o dışarıda kalsın”

Hatırlamak; unutanlara has bir özelliktir. Aşk dediğin unutmak tükenmektir diye bilip hiç unutmamaktır…

Öylece karşında oturup seni seyretmeyi,sana yemek hazırlamayı, seninlesohbet etmeyi,dostlarını ağırlamayı, seninle birlikte uyumayı, yanipaylastığımız ne varsa
hepsini bir daha asla okuyamayacağım bir şiiri
kelime kelime içime sindirir gibi, soluk soluğa hissederek yaşıyorum

Meral Vurgun

Bir şarkı vardı Volkan Konak’ın “Mimoza Çiçeğimsin” adlı orada şöyle diyor ya hani:








Bu aralar hep böyleyim ama az önceki şarkıda söylediğim gibi elimde değil seni kıskanıyorum. Seni öyle çok seviyor ve öyle çok kıskanıyorum ki bazen paranoyalarım için kendimden bile nefret ediyorum. Her şey senin için olmalı her şey ama her şey seni anlatmalı senin isminle başlamalı gün senin isminle devam etmeli. Ben Senin isminle nefes almalıyım senin isminle uyumalı. Bir yanım acıdığında senin ismini anınca geçmeli acım senin ismine anınca baş ağrım dinmeli Komacana bir tebessüm oluşmalı yüzümde. Senin isminle başlayan her cümlede hayatı daha çok sevmeliyim. Adın adımdan, adım adında sonra anılmalı mutlaka. Bazen güneşle konuşurum biliyor musun ya doğ ya doğsun kadınım güneş gibi yüzüme. Biliyorsun ben böyle biri değildim evet belki duygusaldım belki romantik biriydim daha önceleri de ama hiçbir zaman kendimden ödün vermemiştim. Ama sen şu ömre girip bir virüs gibi yayılana ve ben senin içimde olduğunu anladığım andan itibaren her şey için çok geçti artık. Artık tüm vücudumu saran bu güzel hastalıkla mücadele etmek yerine kendimi ona teslim etmenin daha uygun olacağını düşünmüştüm. Öyle bir zamanda çıka gelmiştin ki hayatıma her şeyin karanlığa gömüldüğü bir anda tünelin ucunda ki bir mum aleviydin önce bense ışığa koşan bir ateş böceği. Sonu ölüm bile olsa ateş böceği aşkı uğruna sevdiği amaç ettiği o ışığa kavuşması gibi bende sana koştum ve tünele her yaklaştıkça küçük bir mum alevi sandığım ateşin aslında ne kadar büyük olduğunu fark ediyor ve her fark edişimde ona olan tutkum artıyordu. Tamam ilerde bir ışık vardı ama önünü görmeye yeterli olmuyordu bu ışık. Ben bu yola çıkıyorsam önümdeki engellerin ne önemi vardı. Zaten amaç zoru başarmak değil miydi hep. Hedef hep ulaşılmaz olmamış mıydı insanoğlu için. Bizde Karıncanın Hacca giderken kendisine “oraya varamazsın” dediklerinde onlara verdiği cevap misali “varamazsam yolunda ölürüm” demesi gibi gözümüzü karatıp çıkmıştık yola Bu tüneli aşmak senelerimizi aldı ışık içinde benim içinde. Öyle acılar gördü ki bu gözler bu süre zarfında ama hep o ışığın sayesinde hayata tutundum. Babam öldüğünde en şiddetli tokatı da o ışık attı en içten sarılmayı da. Çalıştığım işyerinin kapanması ve seneler sonra işsizlikle tanışmam ve ruhsal çöküntü içinde bazen ışığın benimle akıl oyunları oynaması. Bazen sabrımı sınaması bazen beni kendinden uzaklaştırmak istemeye çalışması yanacağımı bildiğinden ve benim yanmamı istemediğinden benden ona yaklaştıkça onun kendini geri çekmesi. Her seferinde söylediğim gibi ben o ateşin narıyla yanmaya çoktan gönüllü iken hangi güç beni o ateşten koparabilirdi ki. Aşk da bunun gibi değil midir dostlar zaten sevdiğinin uğruna yanamıyorsan sevdiğini söylemenizin kuru kuru ne anlamı var sevgi bazen cesaret bazen çılgınlık bazen de kimsenin beklemediğini yapmak kısaca imkansızı başarmak değil midir? Aşk için Aşkın için göz yaşı dökmediysen o aşkın ne anlamı var öyle değil mi ama . Bizde onun için göz yaşı döktük onun için hayata tutunduk her şeyin hedefinde o varken başka ne için yaşanabilirdi ki zaten.


Kendisine söylediğim hep bir söz vardır. Bakın burada sizlerin huzurunda bir kez daha yineliyorum şu an okuyan herkes bunun şahididir. O nun olmadığı bir hayatı istemiyorum onsuz nefes almak istemiyorum. Kaç yıldır aşkımızı büyüttük koca ir ağaç oldu şimdi bu ağacı kesmek değil gölgesinde serinlemek meyvesinden tat alma vaktidir. Bugün çoğunuzun (en azından beni biraz olsun tanıyan dostlarım) merak ettiği bir yazım vardı ismi TUTUKLU ve 12 bölümden oluşan. Oradaki tutuklunun ben olduğumu söylememe gerek yoktu sanırım hepiniz bunu biliyordunuz zaten. Bilmeyenler içinde söylüyorum TUTUKLU bendim. Sevdiğinin kalbinde müebbeti isteyen adam bendim. Biliyorsunuz ki başardım da Sevdiğim kadın Yani Sayın Hakim benim istediğim kararı verdi. Düşünsenize Sevdiğiniz kişi sizi kalbinde müebbetle şereflendiriyor. Bakın dikkat edin cezalandırıyor demiyorum öyle dersem sanki istemiyor gibi olurum. Ben onun kalbinde şerefle yaşıyorum diyorum. Sonra biliyorsunuz Aşk Yazı-Yorum burada anlatılan her sevgi yazısı ona ithaf edilmiştir. Başta da dediğim gibi her şeyin hedefinde o varken başka kime ithaf edebilirdim ki. Biliyorum çoğunuz “iyi biz tutuklunun sen olduğunu biliyorduk da kalbinde kalmaktan şeref duyacağın varlık kim? “ diye soruyorsunuz. Merak etmeyin bugün her şeyi açıklıyorum zira artık dayanma kudretim kalmadı. Sevdiğim varlığın KADINIM’ın kim olduğunu açıklamadan önce size birkaç şey daha söylemek istiyorum.


Öncelikle KADINIM’a buradan yine sana bir şeyler söylemek istiyorum.




Her şeyden önce şunu bilmeni isterim, ben yolunda ölmenin bile şeref olacağını düşünen bir adamım. Ölümün senden geleceğini bilmek bile boynumu kılıcın altına seve seve sokmaya değer. Yetrki kılıcı vuran el senin elin olsun.


Bazen seni çok kızdırıyor bazen de saçmalıyorum sonradan düşündüğümde yaptığım yanlışları kabul ediyorum. Ama senin bir lafın varya hani Aşk dört dörtlük olduğunda aşk olmaktan çıkar diye bende dört dörtlük olamıyorum bu yüzden sevinmeli miyim bilmiyorum. Senelerdir sana olan sevgimde zerre eksilme olmadı bunun en büyük şahidi sensin. Her gün biraz daha artan bir aşkla seviyorum seni sultanım. Evet evet sen benim sultanımsın. Biliyorsun bunu sana daha önce bir kez söyledim ben yapı olarak kolay kolay pes eden biri değilim inatçı savaşçı bir yapım var ama işin ucunda sen olduğunda her şey değişiyor. Ve yenilmeyi kafasına koymuş bir şekilde çıkıyorum karşına galip gelememenin karşında benim için ne denli güzel olduğunu bir bilsen. Bunu sana nasıl anlatabilirim ki.


Biraz önce bir şiir karalamak geldi yine sen kokan bak dinle








Kadınım, Seni çok seviyorum. Her şeyden önce Bana yaşattığın o güzel günler için sana sonsuz teşekkür ediyorum. Bir kez daha peşinen özür diliyorum senden. Yine her zaman ki saçmalamarımı yapabilirim yapı yorumda senin yanındayken kontrolümü kaybediyorum aklım bakışlarının arasında eriyip yok oluyor ne yaptığını bilmez birine dönüyorum. Anlayışına ve sevgine sığınıyorum. Şimdi dilersen senin kim olduğunu açıklamak istiyorum.


Kadınım, ömrüm hayatıma giren en güzel olay en nadide varlıksın hayatımda olmanın güzelliğini onurunu yaşıyorum ömrüme giren en tatlı cadısın. Ve ben de seni mutlu etmeye çalışan küçük cinin. SweetWitch yolunda ölmeye hazır bu adam seni Kendi varlığından çok daha ve hatta senin kendisine olan sevgisinden bile daha fazla seviyor. Ömrümü ömründen, yolumu yolundan ayırmasın Allah’ım. Sensiz bir ömürü sensiz bir nefesi istemiyorum biliyorsun. Hep yanımda hep canımda hep ruhumda ol KADINIM.